Powrót

Armia

Kraj produkcji: Polska
Kategoria wiekowa:
Armia
Armia: polski zespół grający muzykę w stylu punk rock oraz hardcore. Założony został w roku 1984. Jego obecny skład: Tomasz „Budzy” Bydzyński (wokal, teksty), Piotr „Stopa” Żyżelewicz (perkusja), Daniel Karpiński (perkusja), Paweł Piotrowski (bas), Rafał „Frantz” Giec (gitara), Krzysztof „Banan” Banasik (waltornia) i Jakub Bartoszewski (waltornia).
 
Grupa powstała z połączenia trzech osobowości znanych już na polskiej scenie muzycznej: Tomasza Budzyńskiego – który właśnie opuścił Siekierę – Roberta Brylewskiego (gitarzysty Kryzysu, Brygady Kryzys i Izraela) oraz filozofa Sławomira Gołaszewskiego. Prezentowali klasyczne, rockowe brzmienie wspomagane sekcją dętą. Przełomem jednak okazało się dołączenie do grupy Krzysztofa „Banana” Banasika, który za pomocą waltorni nadał muzyce Armii unikalny charakter.
 
Za moment i miejsce powstania przyjmuje się ich spotkanie w klubie „Hybrydy” w listopadzie 1984 roku, podczas gdy pierwsza próba odbyła się w tym miejscu 5 grudnia. W 1985 zagrali na kilku festiwalach: w Chodzieży, Krakowie, FAM-ie, Jarocinie i Róbrege oraz dali kilka koncertów niefestiwalowych. Na festiwalu jarocińskim i Róbrege, Armia wystąpiła jeszcze kilkakrotnie w następnych latach.
 
Debiutancki album zatytułowany „Armia” nagrywany był w kwietniu i maju roku 1987 w studiu w Rzeszowie. Jednak wydawca krążka popełnił wtedy mnóstwo błędów, co było często krytykowane, a ostatecznie wiele zamieszczonych na nim utworów nagrano ponownie na płytę „Czas i byt”. Podczas nagrywania „Armii”, ze względu na czasową nieobecność Gołaszewskiego w niektórych utworach, zamiast saksofonu wprowadzono waltornię i do zespołu włączono współpracującego wówczas z Izraelem „Banana”.
 
Kolejne dzieło zespołu – druga płyta studyjna „Legenda”, wydana w czerwcu 1991 roku – okazało się sukcesem i dało muzykom miejsce pośród najlepszych rockowych twórców. Opowiada ono w metaforyczny sposób o ludzkich pragnieniach i duchowości. Zarówno dobre teksty Tomasza Budzyńskiego, jak i muzyka wzbogacona o grę klarnetu, fletu i trąbki afrykańskiej, stworzyły niepowtarzalny, oniryczno - baśniowy klimat.
 
W 1993 roku zespół zdecydował się na nagranie swoich starszych utworów w lepszej wersji niż na debiutanckiej płycie. Ponadto dodano kilka piosenek premierowych oraz utwór „Exodus” w wersji studyjnej. Album ten - „Czas i byt” - zdobył w miarę pozytywne opinie krytyków i sporą popularność wśród słuchaczy. Specyficznym wyrazem rozwoju artystycznego zespołu był występ w teatralnej aranżacji w warszawskiej operetce, zespół pojawiał się w telewizji, czego ukoronowaniem było nagranie dla Telewizji Polskiej spektaklu kostiumowego Triodante.
 
Rok 1994 to nagranie, inspirowanej „Boską Komedią” Dantego, płyty „Triodante”. Mimo dobrego odbioru krążka przez fanów, sprzedaż poszła kiepsko.
 
Kolejne dzieło, „Duch”, mimo lekko thrashmetalowego smaku, jaki nadał muzyce nowy gitarzysta (Dariusz „Popkorn” Popowicz znany z Acid Drinkers), był poświęcony idei chrześcijaństwa i zawiera liczne cytaty z Biblii. Krytycy oceniali go zwykle pozytywnie, lecz nie miał on zbyt wielu słuchaczy.
 
W roku 1998 zespół zagrał koncert w warszawskiej "Stodole", podczas którego wystąpili muzycy dawnych składów (Brylewski, Banasik) grający utwory z pierwszych płyt i nowego składu, wykonujący nowsze utwory.
 
Szósty album studyjny - „Droga” - wydany 13 września 1999 roku był mniej spójny, pod względem muzycznym, niż poprzednie. Łączył szczyptę heavymetalowego brzmienia z odrobiną sentymentalnie nastrojonych utworów, nawiązujących do wspomnień Budzyńskiego z dzieciństwa.
 
Żaden z tych trzech albumów („Triodante”, „Duch” i „Droga”) nie zdobył zbyt dużej popularności wśród zwolenników polskiego rocka. Nie ulegając opiniom publiczności, Budzyński chciał przekazywać treści, które uważał za ważne. Zespół zdecydował się na wysłuchanie odbiorców w roku 1999, przeprowadzając ankietę popularności swoich piosenek. Wyłoniono w ten sposób utwory, które były powszechnie uznawane za najlepsze. Odegrano je na 3 koncertach i uwieczniono na dwupłytowym albumie „Soul Side Story”.
 
W 2003 roku pojawia się album „Pocałunek mongolskiego księcia”, zawierający bardziej melodyjne brzmienia gitarowe. Teksty piosenek na krążku to słowa pełne melancholii i smutku, a tematem jest między innymi upadek wartości.
 
Powrót do mocnego, agresywnego grania zapewnia ósmy już album Armii, „Ultima Thule”, wypuszczony w 2005.
 
W 2009 ukazały się kolejne płyty – 28 stycznia „Der Prozess” oraz 27 listopada „Freak”. W lutym 2010 roku wydawnictwo „Der Prozess” uzyskało nominację do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyka w kategorii: rockowy album roku.
 
Dyskografia:
 
* 1988 - „Armia”,
* 1991 - „Legenda”,
* 1993 - „Czas i byt”,
* 1994 - „Triodante”,
* 1997 - „Duch”,
*  1999 - „Droga”,
* 2003 - „Pocałunek mongolskiego księcia”,
* 2005 - „Ultima Thule”,
*  2009 - „Der Prozess” oraz „Freak”
 

Oglądaj online