Powrót

Black Flag

Kraj produkcji: Polska
Kategoria wiekowa: b.o.
Black Flag
Black Flag – amerykański zespół grający hardcore punk.
Zespół został utworzony w Los Angeles w 1976 roku przez gitarzystę Grega Ginna, wokalistę Keitha Morrisa i perkusistę Davida Horvitza. Początkowo posługiwali się nazwą Panic. Trochę później na próbach zespół wspomagali jako basiści - brat Ginna Raymond Pettibon (właśc. Raymond Ginn), albo Spot, który został później producentem muzycznym. W końcu na jednej z prób zjawili się basista Chuck Dukowski i perkusista Brian Migdol, którym zespół Ginna i Morrisa bardzo przypadł do gustu i obaj postanowili przyłączyć się do nich. Panic w składzie Morris, Ginn, Dukowski i Midgol zagrał swój pierwszy występ w grudniu 1977 w Redondo Beach w Kalifornii. Później okazało się, że istnieje już zespół o tej samej nazwie, więc aby uniknąć nieporozumień muzycy zmienili ją w 1978 roku na Black Flag. W tym czasie Midgola na perkusji zastąpił ROBO.
Już z nową nazwą zadebiutowali 27 stycznia 1979 roku. To był występ na którym po raz pierwszy zobaczył ich Dez Cadena.
Chociaż Ginn był liderem zespołu, to duży wkład w Black Flag miał Dukowski. Ginn pomimo tego, że narzucał dyscyplinę, był człowiekiem spokojnego usposobienia, natomiast żywiołowy i błyskotliwy Dukowski robił często za rzecznika Black Flag w kontakcie z mediami.
Po odejściu Morrisa, wokalistą został Chavo Pederast (właśc. Ron Reyes), który był ich fanem. Śpiewał w zespole kilka miesięcy i został zastąpiony przez innego fana – Deza Cadenę. Po dołączeniu Cadeny do Black Flag zwiększyła się aktywność koncertowa zespołu. W pierwszej połowie 1981 roku Cadena zaczął mieć problemy ze strunami głosowymi. Poważnie je nadwerężył podczas tras koncertowych i musiał przerwać śpiewanie.
W tym czasie dwudziestoletni fan Black Flag Henry Rollins mieszkał w Waszyngtonie. Korespondował już wcześniej z zespołem i spotkał ich na koncercie w Nowym Jorku, kiedy oni grali trasę po wschodnim wybrzeżu. Po improwizowanym występie w barze, na którym wraz z Black Flag wykonał utwór "Clocked In" dostał propozycję stałej współpracy. Zgodził się za namową Iana MacKaye'a (wokalisty Minor Threat). Dez Cadena po tym fakcie przerzucił się na gitarę i obok Grega Ginna stał się drugim gitarzystą w zespole.
Rollins był najdłużej wokalistą Black Flag. Kiedy dołączył do nich wniósł świeżość i optymizm. Umięśniony i wytatuowany skupiał uwagę na sobie. Śpiewał bardzo dynamicznie i zasłynął z powodu częstych walk na pięści z kimś z widowni podczas koncertów. Z nim zespół nagrał swój debiutancki album "Damaged" wydany przez stworzoną wcześniej przez Grega Ginna firmę SST Records. Po nagraniu płyty Cadena opuścił Black Flag i utworzył zespół DC3.
Pod koniec 1981 roku Black Flag razem z Minutemen wyruszyli w trasę po Europie. Publiczność przyjmowała ich dobrze, choć zdarzały się incydenty na koncertach z agresywnymi skinheadami. Podczas tej trasy na jednym z koncertów spotkali się z zespołem Richarda Hella. W Wielkiej Brytanii ROBO został zatrzymany w związku z problemem z wizą. Już nie powrócił do zespołu. Został zastąpiony przez Billa Stevensona. W 1982 roku ukazał się dwupłytowy album składankowy "Everything Went Black", zawierający nagrania z lat 1978-1981.
Pod koniec 1983 roku z grania w Black Flag zrezygnował Dukowski. Dukowski po zaprzestaniu grania został ich tour menedżerem. Na jego miejsce do zespołu dołączyła Kira Roessler. Roessler do swojej gry podchodziła bardzo ambitnie i była chyba najlepszym basistą jaki przytrafił się zespołowi od samego początku. Z Roessler w składzie Black Flag zaczął eksperymentować z muzyką, czasami narażając się na ostrą krytykę dziennikarzy, a nawet i fanów.
W 1984 Black Flag nagrał i wydał cztery albumy – w tym trzy studyjne : "My War", "Family Man" i "Slip It In". 
W maju 1985 roku Stevensona zastąpił Anthony Martinez, ale jeszcze ze Stevensonem zespół nagrał dwie studyjne płyty : "Loose Nut" i "In My Head". W styczniu 1986 z zespołu wyrzucono Kirę Roessler. Brak Roessler i Stevensona (zastąpili ich C'el Revuelta i Martinez) odbił się mocno na jakości koncertów, które wypadały słabo.
Black Flag zagrał swój ostatni koncert 27 czerwca 1986 roku w Detroit. 
We wrześniu 2003 roku Black Flag zagrał trzy koncerty - dwa w Hollywood Palladium i jeden w Bar Alex w Long Beach. Zespół wystąpił w składzie Dez Cadena – wokal, Greg Ginn – gitara, ROBO – perkusja i C'el Revuelta – bas. Na tych koncertach towarzyszył im słynny skater Mike Vallely, który śpiewał piosenki z płyty "My War".
W 2005 roku piosenka Black Flag "Rise Above" została użyta w grze wideo "Tony Hawk's American Wasteland".
Wytwórnia płytowa SST Records założona przez Ginna w celu wydania pierwszego singla Black Flag przetrwała jeszcze dość długo i w latach 80. Wydawała albumy m.in Bad Brains, Hüsker Dü, Meat Puppets a także Soundgarden i Sonic Youth.
 
Muzycy :
 
Keith Morris – wokal (1976-1979)
Greg Ginn – gitara (1976-1986)
Raymond Pettibon – gitara basowa (1976)
David Horvitz – perkusja (1976)
Spot – gitara basowa (1976)
Chuck Dukowski – gitara basowa (1976-1983)
Brian Migdol – perkusja (1976-1979)
ROBO – perkusja (1979-1981)
Chavo Pederast – wokal (1979-1980)
Dez Cadena – wokal, później gitara (1980-1981, 1983)
Henry Rollins – wokal (1981-1986)
Emil Johnson – perkusja (1982)
Bill Stevenson – perkusja (1981-1982, 1982-1985)
Kira Roessler – gitara basowa (1983-1986)
Anthony Martinez – perkusja (1985-1986)
C'el Revuelta – gitara basowa (1986)
 
Dyskografia :
 
Damaged, (SST Records 1981)
Everything Went Black, (SST Records 1982)
The First Four Years, (SST Records 1983)
My War, (SST Records 1984)
Family Man, (SST Records 1984)
Slip It In, (SST Records 1984)
Live '84, (SST Records 1984)
Loose Nut, (SST Records 1985)
In My Head, (SST Records 1985)
Who's Got the 101?, (SST Records 1986)
Wasted...Again, (SST Records 1987)

Oglądaj online