Powrót

Miles Davis

Kraj produkcji: Polska
Kategoria wiekowa: b.o.
Miles Davis
Miles Dewey Davis III (ur. 26 maja 1926 w Alton w Illinois, zm. 28 września 1991 w Santa Monica w Kalifornii) – amerykański trębacz, lider grup jazzowych i kompozytor, uznawany za jednego z najbardziej znaczących i innowacyjnych muzyków dwudziestego wieku.
Trębacz o oryginalnym, lirycznym brzmieniu. Symbol współczesnego jazzu, którego oblicze i rozwój inspirował przez prawie 50 lat.

Mając 13 lat pod wpływem ojca nauczył się grać na trąbce. W 1944 r. wyjechał do Nowego Jorku na studia w Juliard School of Music. Po roku zrezygnował. Został trębaczem w zespole swego idola - Charliego Parkera, z którym grał do 1948 r. Pierwszą płytę nagrał z Parkerem w 1945 r.

Równocześnie występował z big bandami prowadzonymi przez Benny'ego Cartera i Billa Ecksteina. Przy okazji pierwszego nagrania własnej kompozycji "Donna Lee" (1947) poznał aranżera Gila Evansa, z którym później współpracował.

Pierwsza autorska płyta nosiła tytuł "Miles Davis All Stars". W 1948 r. stworzył własną grupę - nonet (m.in. Gerry Mulligan, John Lewis, Johnny Carisi), z którą nagrał płytę "Birth of Cool". Był to początek w jazzie nurtu nazwanego "cool".

W połowie 1949 r. uzależnienie od heroiny zakłóciło poważnie rozwój jego kariery na ponad 4 lata. Nagrywał w tym okresie płyty, ale nie był w stanie grać na koncertach.

Sensacyjny powrót Milesa na scenę miał miejsce w 1955 r. podczas Newport Jazz Festiwal. Powstał wówczas kwartet (Davis, Philly Joe Jones, Red Garland, Paul Chambers). Rok później dołączył do nich John Coltrane, który pozostał w składach (kwintecie i sekstecie) Davisa aż do początku lat 60. Podczas gdy Coltrane realizował swe autorskie projekty, z kwintetem Davisa występował wówczas Sonny Rollins. Kwintet Davisa zapoczątkował hard bop - styl w jazzie oparty na skalach modalnych, dający dużą swobodę improwizacji.

Ponowna współpraca Davisa z Gilem Evansem zaowocowała płytą "Miles Ahead". Rozwinęła się ona przy kilku następnych płytach (m.in. wysoko oceniane "Sketches of Spain" i "Porgy and Bess"). Na "Miles Ahead" pojawiły się już pierwsze utwory skomponowane zgodnie z zasadami modalizmu, który stał się wyróżnikiem muzyki Davisa, przez następnych kilka lat.

W 1959 r. ukazał się album "Kind of Blue" - jedna z najważniejszych i najpiękniejszych płyt w historii jazzu. W zespole grali już wówczas Cannonball Aderley oraz Bill Evans. Ścieżka dźwiękowa do filmu Louisa Malle'a - "Windą na szafot" przyniosła Davisowi popularność też w Europie.

Po odejściu Coltrane'a rozpoczął się okres zmian w kwintecie Davisa. Ostatecznie wykrystalizował się tzw. drugi kwintet z Herbiem Hancockiem, Ronem Carterem i Tonym Wiliamsem oraz Waynem Shorterem. Wprawdzie Davis nie podzielał ówczesnej fascynacji free jazzem, to jednak w grze owego drugiego kwintetu widać o wiele więcej swobody muzycznej niż w dotychczasowych jego zespołach.

Dalsze poszukiwania Davisa skierowały go w stronę muzyki rockowej. Gdy skład zasilili Chick Corea, Joe Zawinul, Dave Holland oraz John McLaughlin - Davis rozpoczął nagrywanie płyt i granie koncertów z muzyką łączącą początkowo jedynie jazz z rockiem. Powstały przełomowe płyty "In A Silent Way", "Bitches Brew" - złożone ze swobodnych, formalnie niemal w pełni improwizowanych utworów. Po kolejnych zmianach w składzie, muzyka Davisa przerodziła się w "megafunk" ostatnich płyt przed zamilknięciem trębacza w roku 1975.

W latach 1975-1980 Davis przestał w ogóle grać. Był to wynik konsekwencji wypadku samochodowego i korzystania z wszelkich możliwych używek.

W kwietniu 1982 r. powstał jego nowy zespół (m.in. Marcus Miller, Bill Evans, John Scofield, Mike Stern, Mino Cinelu), który zaczął koncertować i nagrywać płyty.

Ostatnia formacja (m.in. z Kenny Garrettem i Foleyem), z którą Miles kocertował pod koniec lat 80. wyraźnie flirtowała z muzyką pop. Dzięki temu Davis zdobył sławę megagwiazdy, wykraczający daleko poza status muzyka jazzowego.

Wydaną już po śmierci płytą "Doo Bop" (1993 r.) Davis wpisał się także w estetykę acid jazzu/hip hopu.

Do końca kariery Miles był "żywą legendą", ale zarazem artystą najwyższego formatu. W Polsce wystąpił dwukrotnie na festiwalu "Jazz Jamboree" - w 1983 oraz w 1988 r.

W 2001 r. w Kielcach odsłonięto, prawdopodobnie jedyny na świecie, pomnik Milesa Davisa.

Oglądaj online