Powrót

Stanisław Soyka

Kraj produkcji: Polska
Kategoria wiekowa: b.o.
Stanisław Soyka
Stanisław Sojka, znany jako Soyka, urodził się 26 kwietnia 1959 w Żorach. Jest to polski kompozytor jazzowy, wokalista, pianista, skrzypek, gitarzysta oraz poeta. Jego utwory są proste, zrozumiałe, traktujące o miłości, tęsknocie, spełnieniu, a także o problemach współczesnego świata.

Jego droga do sławy nie była jednak prosta, gdyż z każdym krokiem natrafiał na komunistyczny opór i cenzurę. Już jako siedmioletni chłopak śpiewał z ojcem w chórze kościelnym, następnie ukończył liceum muzyczne w klasie skrzypiec oraz Wydział Kompozycji i Aranżacji Akademii Muzycznej w Katowicach. W międzyczasie udzielał się jako wokalista w szkolnej grupie Puls, z którą stworzył swoje pierwsze nagrania.

Jego debiut miał miejsce w listopadzie 1978 roku, kiedy to wystąpił w Filharmonii Narodowej w Warszawie z repertuarem Raya Charlesa, Carole King oraz Beatlesów. Jego pierwszy album „Soyka sings Ellington” został wydany w 1983 r., pod wpływem fascynacji „czarną muzyką” - jazzem, bluesem, soulem oraz pieśniami kościelnymi. Trzy lata później podpisał kontrakt z wytwórnią RCA, z pomocą której powstał album „Stanisław Soyka”. W 1988 r. nagrał kolejny, bardziej dojrzały muzycznie krążek „Radioaktywny”.

Tworzył również z innymi artystami, takimi jak chociażby Extra Ball, Sun Ship, rockowym Svora, Big Bandem Katowice, triem Wojciecha Karolaka, grupą rockową Woo Boo Doo. W 1988 roku rozpoczął długotrwałą współpracę z Januszem Yaniną Iwańskim, będącym ówcześnie gitarzystą jazz-rockowej formacji Tie Break.
Wspólnie nagrali szereg płyt oraz sporo koncertowali. Ich płyty „Acoustic” oraz „Neopositive” wydawały się wyprzedzać o ładne kilka lat epokę nagrywania, potocznie zwaną „bez proądu”.

Sojka dostrzeżony i doceniony został również za granicą. Koncertował w Holandii, Danii, Włoszech, Szwecji, Turcji, Francji, Anglii, Czechosłowacji, Bułgarii, na Węgrzech a nawet w Meksyku i USA. Jest również kompozytorem muzyki do filmów takich jak: „Cyrograf”, „Kilimanjaro”, „Okruchy nadziei”, a także laureatem wielu nagród. W 1979 r. zdobył I nagrodę na Lubelskich Spotkaniach Jazzowych, w 1991 roku został laureatem festiwalu w Opolu, w 1992 w Sopocie, zdobywał też Fryderyki w latach 1994 oraz 2003.

Oglądaj online